به گزارش خبرفوری، ماجرا از آنجا آغاز شد که دونالد ترامپ، تصویری را در حساب کاربری خود منتشر کرد که به گفته او، مادورو را در شرایط بازداشت نشان میداد. هرچند اصالت و زمینه سیاسی تصویر بهسرعت به محل بحث و جدل تبدیل شد، اما توجه کاربران شبکههای اجتماعی خیلی زود از محتوای سیاسی عکس […]
به گزارش خبرفوری، ماجرا از آنجا آغاز شد که دونالد ترامپ، تصویری را در حساب کاربری خود منتشر کرد که به گفته او، مادورو را در شرایط بازداشت نشان میداد. هرچند اصالت و زمینه سیاسی تصویر بهسرعت به محل بحث و جدل تبدیل شد، اما توجه کاربران شبکههای اجتماعی خیلی زود از محتوای سیاسی عکس منحرف شد و روی یک جزئیات غیرمنتظره متمرکز شد: لباس ورزشی مادورو.
بیشتر بخوانید:
چرا «مادورو» سه بار لباس عوض کرد؟
چه کسی در ونزوئلا «مادورو» را فروخت؟ | ردپای یک معاملهگر ناشناس
کاربران اینترنتی ظرف چند ساعت، مدل و برند این لباس را شناسایی کردند؛ یک ست ورزشی از برند معروف نایکی که پیشتر کالایی معمولی و در دسترس به شمار میرفت. اما همین شناسایی، جرقه موجی تازه را زد. جستوجو برای خرید این لباس بهطور ناگهانی افزایش یافت و فروشگاههای آنلاین یکی پس از دیگری اعلام کردند که موجودی انبارشان به پایان رسیده است. در برخی پلتفرمها، حتی نسخههای دستدوم این لباس با قیمتهایی بالاتر از نرخ اصلی عرضه شد.
این اتفاق، نمونهای روشن از اثر ویروسی تصاویر سیاسی بر رفتار مصرفکننده است. کارشناسان رسانه معتقدند در دنیایی که اخبار با سرعتی سرسامآور منتشر میشوند، تصویر میتواند تأثیری عمیقتر از تحلیلهای طولانی داشته باشد. وقتی یک چهره سیاسی شناختهشده، حتی ناخواسته، لباسی خاص میپوشد، همان لباس میتواند به نماد یک لحظه تاریخی یا جنجالی تبدیل شود.
از سوی دیگر، این ماجرا بار دیگر مرزهای مبهم میان سیاست، سرگرمی و بازار را آشکار کرد. رویدادی که در اصل ماهیتی سیاسی داشت، در نهایت به سودی غیرمنتظره برای یک برند تجاری منجر شد؛ بدون آنکه این برند نقشی مستقیم در ماجرا ایفا کرده باشد.
داستان شلوار ورزشی مادورو نشان میدهد که در عصر شبکههای اجتماعی، قدرت تأثیرگذاری دیگر تنها در دست سیاستمداران یا شرکتهای بزرگ نیست، بلکه گاه یک تصویر ساده میتواند معادلات بازار را تغییر دهد. تصویری که شاید قرار بود پیامی سیاسی منتقل کند، در نهایت به یکی از عجیبترین نمونههای پیوند سیاست و مصرفگرایی تبدیل شد.
